logo youtube

Εκτύπωση

Φρένο στα λάθη και τις αυθαιρεσίες της Εφορίας

on .

Του Κωστή Χ. Πλάντζου

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αναγκάζει την Εφορία να επιστρέψει χρήματα δικαιώνοντας  τους φορολογούμενους – Μειώθηκαν κατά 60% οι υποθέσεις που καταλήγουν στα δικαστήρια – Εφοριακοί δικαιώνουν πολίτες κόντρα στις αποφάσεις συναδέλφων τους

Απροστάτευτοι οι πολίτες απέναντι στην Εφορία; Ίσως όχι πια. Μια υπη­ρεσία του Δημοσίου διορθώνει λάθη και διαγράφει πρόστιμα υπέρ των φορολογουμένων. Κυρίως όμως, φέρνει νέα ισορροπίες και μεγαλύ­τερη ασφάλεια δικαίου -που καταρ­ρακώθηκε πλήρως στα χρόνια του μνημονίου- στις σχέσεις των φορο­λογούμενων με την Εφορία. Ο λόγος για τη λειτουργία της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών.

Η νεοσύστατη υπηρεσία, που μετράει μισό χρόνο ζωής αφότου στελεχώθηκε και άρχισε να λειτουργεί, έχει ήδη προλάβει να δώσει εντυπωσιακά δείγματα γραφής.

 

 

Σε αντίθεση με τη Φορολογική Διαι­τησία που καταργήθηκε, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμ­ματείας Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ) δεν αναλαμβάνει να κάνει παζάρια και εκ­πτώσεις με στόχο να συμβιβαστούν οι ελεγχόμενοι και να δεχτούν να πληρώσουν τον φόρο που τους επιβλήθηκε για να τελειώνουν, αλλά εξετάζει σε βάθος αν οι ελεγκτικές υπηρεσίες αδίκησαν τον φορολογούμενο πολίτη ή όχι.

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΓΓΔΕ υπάγεται απευθείας στον γενι­κό γραμματέα Δημοσίων Εσόδων. Αν και απαρτίζεται από εφοριακούς υπαλλήλους, επιχειρεί να βάλει φρένο στα λάθη και τις αυθαιρεσίες εφοριακών σε βάρος φορολογουμένων. Και φαίνεται ότι το καταφέρνει!

Μέσα σε 6 μήνες:

1·        Ο αριθμός των προσφυγών που εξε­τάζει αγγίζει το 90% των υποθέσεων που φτάνουν στην υπηρεσία. Αντιθέτως, ο προκάτοχος της υπηρεσίας (Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης, όπως λεγόταν) είχε φρακάρει από αιτήματα που απορ­ρίπτονταν σωρηδόν χωρίς να προλάβουν καν να εξετασθούν.

2·        Ο αριθμός των υποθέσεων που έφτασαν τελικά στα δικαστήρια, αφού πέρασαν από επανεξέταση, μειώθηκε κατά 60%, σε περίπου 1.800 υποθέσεις από τις αρχές του χρόνου έναντι 4-500 την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι.

Αυτό σημαίνει λιγότερη ταλαιπωρία για τους πολίτες που βρίσκουν πλέον πιο εύκολα το δίκιο τους, αλλά και μεγαλύ­τερα έσοδα για το Δημόσιο απ' όσους δέχονται τα πρόστιμα και τα πληρώνουν με δόσεις αντί να σέρνονται για χρόνια οι υποθέσεις στα δικαστήρια - και με κίνδυνο να επιστρέψει και χρήματα το Δημόσιο αν τις χάσει όταν τελεσιδικήσουν.

Κράτος δικαίου

Ουσιαστικά οι φορολογούμενοι αποκτούν ένα ένδικο βοήθημα που είχε λείψει στα χρόνια όπου οι νόμοι και τα μέσα από­δειξης της φοροδιαφυγής άλλαζαν, το τεκμήριο αθωότητας απέναντι στην Εφορία είχε καταργηθεί και αντί να δια­πιστώνουν τις παραβάσεις, οι ελεγκτές είχαν μετατραπεί σε εισαγγελείς και δι­καστές για να απαγγέλλουν κατηγορίες και να κρίνουν οι ίδιοι (αφού αυτοί που ζητούσαν εξηγήσεις έπρεπε και να πει­στούν) κάθε υπόνοια φοροδιαφυγής που διατύπωναν.

Το κυριότερο όλων, όμως, είναι ότι οι αποφάσεις που εκδίδει η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δεν αφορούν απο­κλειστικά τους πολίτες και τις επιχειρήσεις που προσέφυγαν, αλλά όλους τους φορολογουμένους, αφού δημοσιοποι­ούνται ηλεκτρονικά στο Διαδίκτυο και το σκεπτικό τους αποτελεί νομολογία και μπούσουλα για τις ΔΟΥ της χώρας και όλους τους ελεγχόμενους, ώστε να μη να χρειάζεται να καταθέτει προσφυ­γές ο καθένας ξεχωριστά για τους ίδιους λόγους!

Ήδη έχουν αναρτηθεί στον ιστότοπο της ΓΓΔΕ εκατοντάδες τέτοιες αποφάσεις, που ουσιαστικά αποτελούν δεδικασμένο και τίθενται σε γνώση κάθε ενδιαφερόμενου, σε αντίθεση με το παρελθόν, όταν οι αποφάσεις της Φορολογικής Διαιτησίας αποτελούσαν προϊόν συμβι­βασμού των δύο μερών χωρίς το σκε­πτικό τους να μπορεί να εφαρμόζεται

Αποφάσεις που ανατρέπουν φόρους και πρόστιμα

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ 

 Για παράδειγμα, στο μικρό διά­στημα που λειτουργεί, με αποφάσεις της η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών:

1.      Μείωσε σημαντικά (κατά 35% στη συγκεκριμένη περίπτωση) τον φόρο κληρονομιάς που πλήρω­σε φορολογούμενος για ακίνητο του οποίου η αντικειμενική αξία υπο­λογίστηκε από την Εφορία με βάση συγκριτικά στοιχεία που είχε στη διάθεσή της η ΔΟΥ (δηλαδή συμ­βόλαια γειτονικών ακινήτων στην ίδια περιοχή) επειδή τα στοιχεία αυτά αφορούσαν πλεονεκτικότερα ακίνητα από το δικό του (π.χ. είχαν πρόσοψη σε πλατεία κ.λπ.).

2.      Μείωσε τον φόρο κληρονομιάς για την αξία σκευών και επίπλων που πλήρωσε ο κληρονόμος επει­δή η αρμόδια ΔΟΥ την υπολόγισε ως 1/30 της συνολικής αξίας της ακίνητης περιουσίας του, δηλαδή όχι μόνο βάσει των κτισμάτων αλλά και των αγροτεμαχίων. Μετά τη διόρθωση, ο φόρος κληρονομιάς μειώθηκε κατά 70%, από 22.181 ευρώ που του ζητούσε η Εφορία σε 7-657 ευρώ.

3.      Δικαίωσε φορολογούμενο (κα­θηγητή πανεπιστημίου) που το 2015 ζήτησε από τη ΔΟΥ όπου ανήκει να κάνει τροποποίηση των δηλώσε­ων φόρου εισοδήματος 2011-2014, αλλά εκείνη δεν απαντούσε και ουσι­αστικά απέρριψε σιωπηρά το αίτημα. Επειδή όμως το 2016 είχε παρέλθει τριετία από την αρχική δήλωση, έχασε το δικαίωμα διόρθωσης στις χρήσεις 2011 -2012 και γλίτωσε φόρους μόνο για τις χρήσεις 2013 – 2014.

4.      Ακύρωσε πρόστιμο για μη υποβολή δήλωσης Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας επειδή ο έλεγχος διατάχθηκε μετά την πάροδο 15ετίας παρότι είχαν εκπνεύσει όλες οι παρατάσεις πα­ραγραφής που είχαν δοθεί για την επίμαχη χρονιά.

5.      Σε περιπτώσεις δικαστικών που ζητούσαν ανάκληση φόρου δήλωσης εισοδήματος και κατάθε­ση τροποποιητικής αλλά η ΔΟΥ όπου ανήκουν δεν τους απαντούσε καν για πάνω από τρεις μήνες, η Διεύ­θυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέ­χτηκε τις διορθώσεις και γλίτωσαν 2.500-15-000 ευρώ ο καθένας από φόρους και εισφορά αλληλεγγύης που τους είχαν ήδη επιβληθεί.

6.       Ακύρωσε για τυπικούς λόγους την ατομική ειδοποίηση φόρου κληρονομιάς σε κληρονόμο επειδή η ΔΟΥ δεν είχε εκδώσει πρώτα, ως όφειλε, Πράξη Διοικητικού Προσ­διορισμού του φόρου.

7.       Δικαίωσε εταιρεία για τα πρόστιμα που της επιβλήθηκαν από το Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων (ΚΕ- ΜΕΕΠ) όταν της απέρριψε δαπάνες ύψους 170.000 ευρώ. Η εταιρεία υπο­στήριζε ότι από λάθος η Εφορία υπο­λόγισε τα σιλό ως απλές αποθήκες (με χαμηλότερο συντελεστή αποσβέσεων). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δι­καίωσε την προσφεύγουσα επειδή «δεν εννοούνται σαν απλέ$ αποθήκες αλλά ως κτίσματα που παρέχουν δυνατότητα συντήρηση των προϊόντων», διαφορετικά θα αλλοιώνονταν και δεν θα ήταν εμπορεύσιμα.

Πηγή: Πρώτο Θέμα , Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016